Bank odpożycza Kredytobiorcom środki, które pozyskał z lokat swoich Klientów.
Z tego powodu jest zobowiązany zabezpieczyć w umowie kredytowej możliwość odzyskania środków kredytowych, w przypadku jeśli Klient przestanie na bieżąco regulować spłaty kapitału lub odsetek. Ponieważ przy przymusowej sprzedaży nieruchomości i rzeczy tracą na wartości, zabezpieczenia, jakie przyjmuje bank muszą mieć wyższą wartość niż suma kredytu i odsetek.
Bank może zastosować jedno lub więcej zabezpieczeń spośród następujących:
- weksel własny in blanco,
- poręczenie wekslowe (awal),
- poręczenie cywilne,
- gwarancja bankowa,
- przelew (cesja) wierzytelności,
- przewłaszczenie na zabezpieczenie,
- zastaw rejestrowy,
- kaucja,
- blokada środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych,
- hipoteka,
- akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji.
Bank ustala zabezpieczenie kredytu indywidualnie dla każdego Klienta i kredytu biorąc pod uwagę m.in.: rodzaj i wysokość kredytu oraz okres kredytowania, sytuację finansową i gospodarczą Klienta oraz podmiotów powiązanych z nim kapitałowo i organizacyjnie, ryzyko związane z udzieleniem kredytu, rynkową wartość zabezpieczenia.
W przypadku kredytów inwestycyjnych bank w pierwszej kolejności zabezpiecza się na przedmiocie kredytowania, czyli np. wpisem hipoteki na nieruchomości, która była kupiona lub modernizowana z kredytu lub zastawem rejestrowym lub przewłaszczeniem maszyn, pojazdów nabytych z kredytu.
